Allround Carver to jeden z modeli nart carvingowych. Różnica w szerokości nart jest tutaj większa niż przy Racecarver. Podobnie jak Easycarver, Allroundski to dobre narty dla początkujących. Narty te świetnie nadają się do jeżdżenia na stoku, bo są bardzo zwrotne. Nadają się wprawdzie również do szybszej jazdy, jednak należy liczyć się z tym, że przy szybkim szusowaniu mogą zachowywać się nieco mniej stabilnie.

Allround Carver to jeden z modeli nart carvingowych. Różnica w szerokości nart jest tutaj większa niż przy Racecarver. Podobnie jak Easycarver, Allroundski to dobre narty dla początkujących. Narty te świetnie nadają się do jeżdżenia na stoku, bo są bardzo zwrotne. Nadają się wprawdzie również do szybszej jazdy, jednak należy liczyć się z tym, że przy szybkim szusowaniu mogą zachowywać się nieco mniej stabilnie. 

Narty Big Mountain Ski przeznaczone są dla ekspertów freeridingu, przez swoją długość i długi promień skrętu najadą się bowiem wyłącznie do głębokiego śniegu, freeridingu i jazdy w terenie.

Carving oznacza jazdę cały czas na krawędziach. Dzięki nartom Carving wchodzenie w zakręt będzie o wiele łatwiejsze. Narty te są o wiele bardziej zwrotne od innych rodzajów. Przede wszystkim przy szybkich skrętach o wiele łatwiej jest kontrolować narty. Dzięki nartom Carving można jeździć szybciej i bez dużej utraty tempa. Rozpęd powstaje przede wszystkim przez specjalny kształt nart carvingowych i odpowiednią, nieco pochyloną postawę ciała. Krawędziowanie nie dotyczy całej narty, a tylko zwiększonego nacisku na przód i tył, a najmniej na środek.

Obecnie dla nart carvingowych produkuje się specjalnie dostosowane wiązania. Podwyższono podstawy nart po to, żeby nacisk lepiej rozkładał się na powierzchni nart, chroniąc tym samym narciarza przed upadkiem. Przez podwyższoną podstawę but narciarski nie dotyka tak często śniegu. Przy Fun Carver wiązania carvingowe nie są wystarczające ze względu na szczególnie silne nachylenie nart, dlatego też należy domontować pod wiązaniem dodatkową podstawkę, przez co jednak narty będą też sztywniejsze. Dodatkowo należy wówczas wydłużyć hamowanie.

Rozpęd na carvingach powstaje przede wszystkim przez specjalny kształt nart carvingowych i przez odpowiednią, nieco pochyloną postawę ciała. Krawędziowanie nie dotyczy całej narty, a tylko zwiększonego nacisku na przód i tył, a najmniej na środek. Rozpęd powstaje więc następująco: najpierw krawędź, potem narta za krawędzią, a potem skręt.

Narty carvingowe mają specjalne taliowanie i kształt. Przody szersze, ku środkowi coraz wężej, a na końcu znów szerzej. Istnieją różne rodzaje nart carvingowych, przy niektórych taliowanie jest większe. Rodzaje tych nart to: Juniorcarver, Easycarver, Allround Carver, Allmountain-Carver, Racecarver, Crosscarver, Slalomcarver, Fun Carver i Ladycarver.

Na nartach carvingowych przyjąć należy specjalną postawę i utrzymywać ją do końca jazdy. Ważne też, żeby przody nart były ustawione wobec siebie zawsze równolegle. Istnieją trzy metody jazdy, po pierwsze technika slalomu na mały promień skrętu, druga metoda dotyczy dużego promienia skrętu, trzecią jest wygięcie biodra. Żeby naprawdę carvingować, należy zawsze znajdować się na tym samym torze i patrzeć na swoje ślady. Kiedy zobaczymy dwie wąskie bruzdy, oznacza to, że carvingujemy dobrze.

Przy drugiej metodzie ciało przechyla się nad nartami w stronę zakrętu, dzięki czemu uprzednia krawędź zostaje odciążona, a obecna dociążona. Narta skręcają. Całkowicie pochylona postawa wyprostowanego ciała chroni przy tej metodzie sta

Wygięcie biodra jest postawą skręcającą przechylonego ciała. Ciało zginamy przy tej technice w biodrze. Górna część tułowia zapewnia ciału balans. 

Przy tej technice górna część tułowia pozostaje otwarta a nogi skręcają w jedną stronę w zakręt,  przy czym zginają się zmieniając strony ciała, przez co druga narta dorównuje powoli już skęcającej. 

Nieco wolniejszym modelem wyścigowym są narty Crosscarver. Nie tak sztywne jak inne modele. Crosscarver pozwoli oszczędzić narciarzowi nieco sił.

Na początek polecamy model Easycarver, wybacza bowiem niektóre błędy i jest bardzo zwrotny, co ułatwia jazdę. Nie tylko dla tych, którzy uczą się dopiero carvingu, ale również dla nieco ostrożniejszych narciarzy.

Coś żeby przygotować się na nadchodzący sezon narciarski:
http://www.gesundheit.de/fitness/fitness-uebungen/skigymnastik/skigymnastik http://www.personalfitness.de/lifestyle/124  

Przygotowywać należy się nie tylko przed sezonem narciarskim, ale też tuż przed wyjazdem na narty:
http://www.oesv.at/media/media_breitensport/Aufwrmstudie-2007-2008.pdf http://www.derskiguide.at/wintersport/tipps/ski-fitness/abschnitt/1.html

Wskaźnik Flex mierzy, jak twardy jest but narciarski, jednak może się nieco różnić u różnych producentów. Miękki but jest wprawdzie wygodniejszy, mamy jednak wówczas mniejszą kontrolę nad nartami. Twarde buty są natomiast mniej wyściełane i dlatego niewygodne, jednak przy jeździe narciarz ma o wiele więcej kontroli nad nartami. Dla sportu niewyczynowego polecamy buty półtwarde.

Narty Freerider nadają się do jazdy poza stokiem i w głębokim śniegu. Na niektórych modelach można poza tym bardzo dobrze jeździć na stoku, przy innych jednak nie zaleca się jazdy na stoku.

Przy jeździe freeriding ważne jest, żeby zwracać uwagę na znaki ostrzegawcze i alarmy lawinowe, jak również na prognozy pogody i ich skutki. Do wyposażenia każdego freeridera należeć powinny: kask, plecak z szuflą na śnieg, nadajnik wysyłający sygnał w przypadku przysypania przez lawinę, sonda lawinowa i zestaw pierwszej pomocy. Rozsądnie jest nie zjeżdżać po tym samym zboczu razem z innymi, a pojedynczo i w dużych odstępach między sobą, jednak poza stokiem nie należy też poruszać się zupełnie samemu. Każdy freerider powinien być świetnym narciarzem, również w głębokim śniegu. Narty „Freerider“ i „Twintip“ to ekstremalnie szerokie narty z bardzo dużą siłą wyporu, a jednocześnie nadające się też na stok. Ten model przeznaczony jest dla zwykłych narciarzy, freestylerów i specjalistów od śniegu głębokiego. Ogólna zasada brzmi: im szersza narta, tym bardziej nadaje się ona do głębokiego śniegu i w terenie.

Fun Carver to narty dla specjalistów od carvingu. Narty Fun Carver są z przodu o wiele szersze niż na środku, przy czym większość z tych modeli jest z tyłu nieco węższa niż z przodu. Narty te nadają się szczególnie do jazdy slalomem. Przy szusowaniu mogą zachowywać się o wiele mniej stabilnie.

Na początek o cechach nart Funpark i Freeskiing. Narty te nie są najlepsze dla początkujących. Dopiero po pewnym czasie można sobie kupić narty Freestyle lub Twin-Tip, które są krótsze niż normalne narty i na których łatwiej można jechać do tyłu. Bardzo ważne przy tych modelach są kask i ochraniacze. Istnieją ochraniacze na plecy i kamizelki-ochraniacze chroniące plecy, klatkę piersiową, ramiona i łokcie. Co do skoków – istnieją generalnie dwa rodzaje: na wyproście i skoki, przy których się okręcamy. Przy takich skokach rotacyjnych wyróżnia się z kolei skoki wokół osi horyzontalnej lub wertykalnej.  Skoki wokół osi wertykalnej określane są jako flips a skoki wokół osi horyzontalnej – określane w stopniach. Triki, jakie wykonać można podczas skoków to m. in. grabs, czyli chwytanie nart lub deski, skok rozkroczny lub w kucki. 

Przy skoku ważny jest najazd, który decyduje o tym, czy skok będzie udany czy nie, dlatego też przyjąć należy najlepiej pozycję z szerokimi ramionami i jechać tak, żeby nie trzeba było hamować przed przeszkodą. Przy najeździe ciężar ciała znajduje się na obu nogach. Następnie należy zejść w kucki, skąd wybić się należy przez palce, prostując ponownie ciało. Przy oderwaniu się do lotu wyprostować również stawy skokowe, kolanowe i biodrowe. Podczas lotu można wykonywać różne triki. Można jednak również skoczyć metodą tradycyjną, mianowicie trzymać ciało napięte, bo w końcu skoncentrować trzeba się ostatecznie na lądowaniu, patrząc w tamtym kierunku. Krótko przed lądowaniem zakończyć trzeba wszystkie triki. Przy lądowaniu ugiąć stawy biodrowe, kolanowe i skokowe, po to, żeby zamortyzować lądowanie, a na samym końcu naciskając dodatkowo górną częścią tułowia i kolanami do przodu. 

Narty Junior-Carver skonstruowane zostały dla dzieci. Dostępne prawie we wszystkich modelach, są krótsze i bardziej miękkie, dzięki czemu łatwiej dzieciom jeździć. 

Przy jeździe na nartach bardzo ważna jest neutralna postawa ciała, co oznacza, że nie należy się pochylać zanadto ani do przodu, ani w tył, ani nie być zbyt wyprostowanym, ani zbyt do dołu, a plecy zawsze powinny być proste. Dobrą postawę przy carvingu ułatwiają podciągnięte nieco w górę stawy. Poza tym kolana i biodra lekko pochylone i luźne, po to, żeby reagowały odpowiednio na nierówności terenu. Ciężar ciała powinien leżeć równomiernie na podeszwach, ręce lekko do przodu, luźno. 

Narty Ladycarver skonstruowane zostały dla kobiet. Dostępne we wszystkich wariantach nart carvingowych, są lżejsze i mniejsze. W wielu przypadkach wiązanie zamontowane jest bardziej z przodu, dzięki czemu narty łatwiej skręcają. 

Sonda lawinowa służy do dokładnego namierzenia przysypanego przez lawinę, o ile ma on przy sobie nadajnik wysyłający sygnał w przypadku przysypania przez lawinę. Sonda służy też szukaniu za pomocą rastera, o ile przysypany nie ma ze sobą nadajnika. 

Nadajnik wysyłający sygnał w przypadku przysypania przez lawinę posiada dwie funkcje, wysyła sygnały, kiedy przysypie nas lawina, i wyszukuje sygnały przy poszukiwaniach przysypanego. Należy pamiętać o tym, żeby – zanim wybierzemy się na freeriding – sprawdzić czy nadajnik nadal działa i czy jest włączony. 

Narty „Park & Powder“ są połączeniem Freeride i Twin-Tips. Ten model, jak Twin-Tips, jest z tyłu wygięty do przodu, narta jest jednak szersza niż Twin-Tips. Nart Park & Powder można jednak używać również na stoku. Dla narciarzy lubiących freeride i freestyle, Park & Powder są idealne.

Racecarver to najdłuższe narty carvingowe używane przeważnie przez dobrych lub bardzo dobrych narciarzy wyścigowych. Narty te przeznaczone są głównie do celów sportowych. Nie ma tu większych różnic w taliowaniu. Z przodu narta nie jest wiele szersza niż na środku, a środek nie jest wiele węższy niż tył. Narty nadają się zwłaszcza do dużych prędkości i szybkiego stylu jazdy. 

Przy zakupie gogli najważniejsze jest, żeby nie uciskały one kości nosowej i zapewniały niezniekształcony obraz. Poza tym pasować muszą do kasku, tak żeby opaska gogli mocowała się prawidłowo na kasku i żeby gogle na górze i na dole kończyły się kaskiem. 

Obecnie jazda w kasku jest najważniejszym środkiem bezpieczeństwa, dzięki któremu uniknąć można urazów głowy. Przy zakupie kasku najważniejsze jest, żeby nie spadał i nie ruszał się. Przede wszystkim u dzieci ważne jest, aby nie kupować kasku na wyrost. Ważne jest, żeby gogle pasowały do kasku, tak żeby opaska gogli mocowała się prawidłowo na kasku i żeby gogle na górze i na dole kończyły się kaskiem. Noszenie kasku nie powinno powodować żadnego ucisku, jednak kask musi być mocno osadzony na głowie. Również na brodzie nie może on powodować żadnych otarć. Przy niektórych kaskach do dyspozycji regulowany system wentylacyjny.

Przy lekko zardzewiałych nartach lub deskach można usunąć rdzę preparatem do rdzy lub do brudnych okien, po czym rozpocząć oczyszczanie krawędzi. Przy rysach i zadrapaniach rozcieńczyć paski z polietylenu i folitu i wypełnić nimi rysy i zadrapania. Po tym, jak wypełnienia się schłodzą, usunąć resztki narzędziem skrawającym.

Dobrze naostrzona krawędź pozwoli nam lepiej wyhamować na stoku, co jest bardzo ważne zwłaszcza przy carvingu, przy tępych krawędziach zaczynamy się bowiem ślizgać. Przy pierwszym ostrzeniu pracować najlepiej ze starymi nartami. Kąt pomiędzy krawędzią boczną a dolną wynosi przeważnie 90°, może jednak być i mniejszy. Istnieje jednak jeszcze wiele innych rodzajów kątów, jak np. kąt złamany. Przy ostrzeniu krawędzi zablokować nartę w imadle. Następnie naostrzyć specjalnym urządzeniem, opiłować można później krawędzie kamieniem lub diamentem, tak żeby nie było żadnej zadry. Następnie raz jeszcze gumą szlifierską. Przód nart zaokrąglony być powinien papierem ściernym na ok. 15 do 20 cm a tył na ok. 5 do 10 cm, im lepszy narciarz, tym mniejsze może być zaokrąglenie.

Zanim zaczniemy woskowanie, należy sprawdzić wszelkie ubytki na nartach i ew. je zreperować. Następnie usunąć stary wosk preparatem do wosku. Żeby przeprowadzić woskowanie samodzielnie, potrzebujemy żelazka, odpowiedniego wosku, ściągacza i szczotki do polerowania i nadawania struktury. Ponieważ istnieje wiele różnych rodzajów wosku, zwracać należy uwagę na kupno właściwego wosku. Zależy on m. in. od temperatury śniegu, jego wilgotności i rodzaju. Podstawą jest gorący wosk, który nakładamy przy pomocy żelazka. Warstwa wosku powinna być rozpoznawalna. Ważne, żeby wosk nie był zbyt gorący i nie był wprasowywany zbyt długo w jednym miejscu. Po tym, jak wosk się ochłodzi, należy zeskrobać zbędny wosk, usuwając również wosk z krawędzi. Następnie naciskać lekko ruchem kolistym szczotką w kierunku jazdy, po czym wypolerować jeszcze narty szczotką do polerowania szybkimi ruchami. Dobrze jest raz jeszcze nawoskować narty po zakończeniu sezonu, żeby ochronić je przed rdzą i zadrapaniami. 

Narty naostrzyć można o 1-3°, ujmując tyle z tylnej krawędzi dolnej, dzięki czemu narty lepiej siedzą na śniegu niż  pod kątem 90°. Następnie ująć można tyle samo z krawędzi bocznej, dzięki czemu narty są bardziej zwrotne. Stosuje się jednak też obie metody łącząc je z sobą. Istnieje jeszcze metoda złamanej krawędzi, gdzie i przody nart i tyły zostają nadłamane, dzięki czemu narty nie pokrywają się zbyt szybko śniegiem.

Bardzo ważne przy jeździe na nartach są buty jako łącznik narty z narciarzem. Co najważniejsze, powinny one uwalniać narciarza przy upadku z nart, żeby uniknąć obrażeń. Wiązanie nie powinno jednak przy uderzeniach oddzielać nart od narciarza. Dobre buty narciarskie zapewniają lepszą sterowność i wybicie przy skoku. Przy kupnie butów zwracać trzeba uwagę na to, żeby but nie był za duży, bo po kilku dniach rozciąga się o ok. pół rozmiaru. Nie powinien jednak też uciskać, ani mieć luzu po bokach. Nie należy zakładać na narty dwóch par skarpet, a wieczorem nie zostawiać butów na zimnie. Obecnie na rynku najróżniejsze modele butów, jak buty miękkie lub twarde, wyposażone w but wewn. thermo-fir lub z anatomicznie profilowanymi podeszwami. Optymalny but nie powinien wywoływać żadnego bólu stopy, ani z przodu ani z tyłu i nie powinien też przylegać zbyt ciasno do kostki. W momencie założenia buta powinniśmy czuć palce u nogi. Znalezienie odpowiedniego buta jest bardzo ważne, bo daje on stabilizację stawom i mięśniom, a przenoszenie impulsów z narciarza na narty zostaje zoptymalizowane. 

Czy chcemy używać kijków czy nie, zależy tylko od naszej decyzji. Jeśli zdecydujemy się na wersję z kijkami, trzeba rozejrzeć się również za odpowiednim sprzętem. Prawidłowe kijki wybrać można za pomocą prostego testu lub formuły. Przy teście trzeba ustawić się prosto i obrócić kijek tak, żeby jego talerz wskazywał do góry, po czym wziąć kijek do ręki powyżej talerza. Wtedy przedramię powinno być ustawione prostopadle do podłoża. A jeśli wolimy obliczyć to wzorem, należy pomnożyć naszą wysokość przez 0,7.

Narty Slalomcarver są mocno taliowane. Narty te świetnie krawędziują. Nadają się również dla wolno jeżdżących, zaawansowanych początkujących. 

Twin-Tips to narty świetne również do jazdy do tyłu, ponieważ zarówno z tyłu jak i z przodu są wygięte do góry i krótsze niż inne modele. Narty te ułatwiają poza tym nieco lądowanie po skoku. Twin-Tips otrzymać można w różnych wariantach, z dużą lub ekstremalnie dużą siłą wyporu. Narty idealne zarówno na stok jak i w teren, dostępne również w wariantach bardziej terenowych.